Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι με την νίκη κόντρα στην ομάδα του Φάτζιο Μπούις, το στάδιο «ΑΛΦΑΜΕΓΑ» από την δικιά της πλευρά είναι φρούριο. Η μάλλον όπως λέει και ο τίτλος είναι ανίκητη στο κάστρο της καθώς κέρδισε και την Ανόρθωση και την Νέα Σαλαμίνα πέραν από την αποψινή της αντίπαλο. 3 στα 3 δηλαδή. Αυτό από μόνο του είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα καθώς όταν μια ομάδα ξέρει πως να κερδίζει μέσα στην έδρα της τότε όλα θα της πάνε καλύτερα.
Ο αγώνας απόψε δεν ήταν εύκολος και ειδικά μετά από αποχή τριών εβδομάδων και πόσο μάλλον κόντρα σε ένα τρομερά ανταγωνιστικό αντίπαλο. Φαινόταν στον αγωνιστικό χώρο σε κάποια σημεία η αγωνιστική ανωτερότητα της ΑΕΛ αλλά υπήρξε και δυσκολία στην δημιουργία φάσεων. Το κομβικό σημείο στο παιχνίδι ήταν όταν η Ομόνοια 29Μ άρχισε τις μεγάλες ευκαιρίες αλλά ο Καπίνο αλλά και η αντίδραση γενικότερα έφεραν το προβάδισμα.
Από εκεί και πέρα ακόμα και με την ισοφάριση είδαμε μια ΑΕΛ να βγάζει χαρακτήρα, να μην τα παρατάει και να λυτρώνεται στο φινάλε με το γκολ του Ουντέν που της χάρισε την νίκη και μαζί την μοναξιά της πρωτιάς, έστω και για μια ημέρα, μέχρι τον αγώνα της ΑΕΚ.
Η ΑΕΛ απόψε έδειξε το πόσο καλά οργανωμένη ομάδα είναι, ότι διαθέτει ποιότητα, ένα καλό προπονητή και με τον αέρα της πρωτιάς καλείται να χτίσει πάνω σε όλα τα καλά που έχει ήδη κάνει και να συνεχίσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έτσι ώστε να παραμείνει εκεί και να δώσει ακόμα μεγαλύτερη πίστη και ελπίδα στον κόσμο της, όπως είπε και ο Ούγκο Μαρτίνς.
