Η ποιότητα και η επιτυχία της δουλειάς του Ζήση Βρύζα και του Νίκου Παπαδόπουλου θα κριθεί εντός γηπέδου και στην πορεία της σεζόν.
Το μέχρι στιγμής δείγμα γραφής, ωστόσο, επιτρέπει την εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων. Είτε από ανάγκη (που προέκυψε από τα κενά στο ρόστερ της περασμένης περιόδου) είτε από επιλογή (που εκπορεύεται από το στιλ που θέλει να εφαρμόσει ο προπονητής) ο ΑΠΟΕΛ στο θερινό παζάρι κινήθηκε έχοντας θέσει ως πυξίδα και ως προτεραιότητα την κάλυψη των άκρων του.
Η απόκτηση των Δημήτρη Λημνιού και Φαμπρίσιο Πεδρόσο σε συνδυασμό με την ανανέωση της συνεργασίας με τον Ντάνιελ Μαντσίνι ενίσχυσαν τις θέσεις των εξτρέμ, η έλευση του Άνχελ Γκαρθία και η προφορική συμφωνία με τον Ζοάν Σάστρε «θωρακίζουν» τα άκρα της άμυνας.
Οι «γαλαζοκίτρινοι» προσθέτουν στις πλευρές τους παίκτες έμπειρους, ποιοτικούς, με γνώση είτε της κυπριακής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας είτε της φιλοσοφίας του νέου προπονητή τους.
Αν αυτές οι κινήσεις θα αποδειχθούν επιτυχημένες, θα φανεί στο… χειροκρότημα, ήτοι στην επίτευξη ή μη των στόχων της ομάδας στη σεζόν.
Ουδείς όμως μπορεί να αρνηθεί ότι επί του παρόντος ο ΑΠΟΕΛ στο μεταγραφικό παζάρι κινείται πάνω σ’ έναν ξεκάθαρο (και ορθολογικό) σχεδιασμό.
