Αν ρωτούσαμε 100 φίλους της ΑΕΛ αν περίμεναν αυτό το ξεκίνημα στις πρώτες αγωνιστικές, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, πολύ λίγοι θα το πίστευαν. Ή, για να είμαστε πιο σωστοί, επειδή η τρέλα που κουβαλούν είναι μεγάλη, μπορεί και να το πίστευαν! Ωστόσο, αν ρωτούσαμε τον κόσμο που βρίσκεται έξω από το γαλαζοκίτρινο στρατόπεδο, είτε φιλάθλους άλλων ομάδων είτε ακόμη και εμάς τους αθλητικογράφους, ελάχιστοι θα έδιναν αυτή την απάντηση.
Μα είναι πολλές οι φετινές μεταγραφές, δεν θα δέσουν. Μα έφυγαν πολλοί. Μα δεν ήρθε ο Πιέρο, ο Αγιού ή ο Μορόν. Μα και ο Αντερέγκεν ήταν μια καλή λύση. Μα χάνουν όλη τη χρονιά οι Γκομίς και Τσατάκοβιτς. Μα ο Μαρτίνς δεν κάνει, δεν έχει όρεξη, τα έχει σπάσει με πολλούς παίκτες. Μα ο Νταβόρ δεν είναι παίκτης. Μα κάποιοι παίκτες έχουν παραπάνω κιλά, μα, μα, μα…
Πολλοί είναι οι «φάκτορες», ας το πούμε κυπριακά. Όλοι τα ξέρουν όλα και όλοι είναι προπονητές πλέον στις μέρες μας. Κι όμως, κόντρα σε όλα και σε όλους, η ΑΕΛ βρίσκεται στην κορυφή!
Μπορεί να μην παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο. Μπορεί να μη σου γεμίζει το μάτι. Ωστόσο, βρίσκεται στο ρετιρέ και χαμογελά. Η αυτοπεποίθηση ανεβαίνει, οι στόχοι γίνονται πιο υψηλοί και τα όνειρα μεγαλώνουν.
Δεν λέω ότι πήρε το πρωτάθλημα ούτε ότι θα το πάρει. Το σκηνικό, όμως, αλλάζει. Και σε αυτό αξίζουν συγχαρητήρια σε ολόκληρο το οικοδόμημα της ΑΕΛ. Γιατί, κακά τα ψέματα, κάποια στιγμή τα είχαν ακούσει για τα καλά όλοι, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
Ίσως σωστά, ίσως και αυστηρά. Όμως, όταν πρέπει να ασκούμε κριτική, πρέπει να ξέρουμε να λέμε και συγχαρητήρια!
Γιατί αυτή η ΑΕΛ, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, δείχνει πως δεν φοβάται να πάει κόντρα στα προγνωστικά, στις αμφιβολίες και σε όσους την είχαν ξεγραμμένη.
Και όπως φαίνεται, θα συνεχίσει να πηγαίνει κόντρα σε όλα και σε όλους…
Και όπου βγει… όπως κάνει και έκανε και η ερμηνεύτρια του τραγουδιού!
