Ο πρώην άσος της Ομόνοιας, αλλά και του Απόλλωνα, θυμήθηκε την τελευταία φορά που οι «πράσινοι» αντιμετώπισαν ισπανική ομάδα, και έπαιξαν απέναντι στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, μίλησε για τα στοιχεία που θα πρέπει να προσέξει το «τριφύλλι» κόντρα στη Θέλτα, ενώ αναφέρθηκε και στους ποδοσφαιριστές που έχουν ξεχωρίσει μέχρι στιγμής. Παράλληλα, ο Παπουλλής μίλησε για τη δική του σχέση με την Κύπρο, την αγάπη που συνεχίζει να εισπράττει από τον κόσμο, αλλά και τις στιγμές που κρατά από την παρουσία του στην Ομόνοια και τα ευρωπαϊκά βράδια που πέρασε με την ομάδα της Λευκωσίας.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:
Φώτη, τι θυμάσαι από το παιχνίδι με τη Ρεάλ Σοσιεδάδ;
«Θυμάμαι ήταν τη σεζόν 2022-23, τότε ταξιδέψαμε στην Ισπανία για να αντιμετωπίσουμε τη Σοσιεδάδ και μόλις είδαμε τις εγκαταστάσεις μείναμε άναυδοι. Επαγγελματικά όλα, εξαιρετικές εγκαταστάσεις. Επίσης, το Σαν Σεμπαστιάν ήταν έδρα και ήταν ένα πολύ όμορφο γήπεδο, κάτι που μας έκανε το έργο μας πιο δύσκολο.
Θυμάμαι όμως πως ανταποκριθήκαμε στις δυσκολίες. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια πολύ καλή ομάδα. Τότε είχαν πάρει πίσω και τον Νταβίντ Σίλβα, έπαιζαν παίκτες που πλέον κάνουν μεγάλη καριέρα στο ποδόσφαιρο, όπως οι Ζουμπιμέντι, Μερίνο, Σέρλοθ, και είχαν έναν πολύ καλό προπονητή, ο οποίος τώρα βρίσκεται στον Ολυμπιακό, τον Ιμανόλ Αλγουαθίλ. Ξαναλέω, ήταν τρομερές οι εγκαταστάσεις και μιλάμε για μια ομάδα που τότε μπορεί να θεωρείτο και στην ελίτ της Ευρώπης τότε».
Τι πρέπει να προσέξει η Ομόνοια απέναντι στη Θέλτα;
«Όπως και τότε, οι ισπανικές ομάδες αρέσκονται σε γρήγορο ρυθμό, είναι η φιλοσοφία τους. Θέλουν επίσης να ελέγχουν το παιχνίδι, να κρατάνε κατοχή της μπάλας. Η επιθετική τους λειτουργία είναι επικίνδυνη και αυτό θα έλεγα πως πρέπει να προσέξει η Ομόνοια, καθώς εκεί που κρατάνε την μπάλα μπορεί με 2-3 πάσες και κινήσεις να βγουν μπροστά. Αν προσέξει την άμυνά της, θα τα πάει καλά. Τις ίδιες δυσκολίες αντιμετωπίσαμε και στην Ισπανία και στο ΓΣΠ».
Πώς βλέπεις την Ομόνοια φέτος;
«Σίγουρα είναι μια νέα ομάδα σε σχέση πάντα με την περσινή. Ίσως θα είναι και μια μεταβατική χρονιά, ωστόσο βλέπω μια ομάδα που μπορεί να πρωταγωνιστήσει πάλι. Έχουν γίνει πολλές προσθαφαιρέσεις και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή, πιστεύω δεν θα αργήσει να βρει τα πατήματά της.
Αυτό πρέπει να καταλάβει και ο κόσμος. Έχουν φύγει πολύ καλοί παίκτες, αλλά έχουν έρθει εξίσου καλοί. Ο χρόνος είναι υπέρ της και θεωρώ πως θα είναι μέσα στα φαβορί για το πρωτάθλημα».
Τι ξεχώρισες από την μέχρι στιγμής πορεία και ποιοι παίκτες σου κίνησαν το ενδιαφέρον;
«Δεν μπορώ να μην πω τον Ντιονί, ο οποίος είναι πολύ καλός επιθετικός και φαίνεται να προσαρμόστηκε γρήγορα. Από την άλλη, ο Ντουβέρν δείχνει να είναι σταθερός, ένα σύγχρονο μπακ, που μπορεί να επιτεθεί και να μαρκάρει εξίσου καλά.
Παρ' όλα αυτά, θέλω να μιλήσω για έναν παίκτη που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Ο λόγος για τον Λουκ Μπράουερς, ο οποίος πραγματικά είναι ντελικάτος παίκτης. Δεν είναι μόνο το γκολ που πέτυχε με τον Άρη, οι κινήσεις του στο γήπεδο δείχνουν πως ξέρει πολύ μπάλα. Έτυχε και τον παρακολούθησα και σε άλλα παιχνίδια της καριέρας του και πιστεύω πολύ σε αυτόν τον παίκτη.
Όσον αφορά όλη την ομάδα, όπως είπα, είναι ένα μεταβατικό στάδιο. Δεν είναι 100% έτοιμη, αλλά μόλις χτιστεί η ομοιογένεια και η χημεία, πιστεύω θα δούμε όμορφα πράγματα».
Τι είναι αυτό που κρατάς από την ομάδα και ποιες στιγμές έχεις πεθυμήσει;
«Μου έχουν λείψει πάρα πολλά. Η αλήθεια πλέον ζω περισσότερο στην Κύπρο απ' ό,τι στην Ελλάδα, λόγω και κάποιων δουλειών, και έρχομαι συχνά στο νησί. Πραγματικά, η αγάπη που εισπράττω από τον κόσμο δεν περιγράφεται. Δεν είναι μόνο από Ομονοιάτες, αλλά και από τον Απόλλωνα και από άλλες κυπριακές ομάδες.
Ουσιαστικά εδώ έχω μεγαλώσει και την Κύπρο την νιώθω σαν δεύτερό μου σπίτι.
Έχω ζήσει μεγάλες στιγμές εδώ ποδοσφαιρικά και σπουδαίες αναμετρήσεις με τις δύο ομάδες που έπαιξα στην Ευρώπη. Με την Ομόνοια, αυτό που θα κρατήσω, όπως ανέφερα, είναι η τεράστια αγάπη του κόσμου, αλλά και τα ευρωπαϊκά παιχνίδια εκείνο το καλοκαίρι, γιατί μέχρι τότε δεν είχαμε καταφέρει να μπούμε σε όμιλο. Η δίψα του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη που μας την περνούσε και μας έσπρωχνε για να ξεπεράσουμε το εμπόδιο. Τελικά τα καταφέραμε. Ήταν, όπως είπα, η πρώτη φορά και δεν θα το ξεχάσω ποτέ!»
