«Η πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει… «Ό,τι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό»… «Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.» Είναι πολλά τα ελληνικά αποφθέγματα και οι εκφράσεις στην πλούσια γλώσσα μας για να περιγράψουν καταστάσεις έντονης δυσκολίας που αυτός/ή που τις βιώνει, τις μετατρέπει σε οχήματα επιτυχίας και δύναμης για την επόμενη μέρα.
Η ΑΕΛ με δύο πολύ σοβαρούς τραυματισμούς, με την περιπέτεια της κόκκινης ή μη στον Καφού, με όλη την «αναπουμπούλα» μετά την ήττα με το βαρύ σκορ από τον ΑΠΟΕΛ, έδειξε χαρακτήρα. Και δεν έδειξε χαρακτήρα επειδή «έκλεισε το σπίτι» των κυπελλούχων, έδειξε χαρακτήρα γιατί προερχόταν από τρίποντο στο φινάλε της αναμέτρησης με τη Νέα Σαλαμίνα, το οποίο θα μπορούσε να την αποπροσανατόλιζε εκ νέου. Αντ’ αυτού, όπως τόνισε πολλάκις και ο Σινχ στις δηλώσεις του «ήταν όλοι ένα, ενωμένοι, κυρίως προσγειωμένοι» και τους ήταν ξεκάθαρο πως θα αντιμετωπίσουν μία ομάδα με δεκάδες προσωπικότητες.
Επιπλέον, μιας και σημειώνουμε σημαντικές δηλώσεις να καταγράψουμε την τοποθέτηση Μαρτίνς για τον Μουγκέ. Ήταν όντως δείγμα σωστής νοοτροπίας, οι επιστροφές που έδωσε, συνεισφέροντας στα μαρκαρίσματα και δίνοντας ανάσες στους συμποδοσφαιριστές του.
Πολλές φορές γράφουμε ή λέμε, ότι το ποδόσφαιρο είναι στιγμές, είναι τύχη. Πιθανώς να είναι και τα δύο. Αυτό όμως που σίγουρα γνωρίζουμε γι αυτό, είναι ότι πίσω από κάθε ιστορία επιτυχίας (συγκεκριμένα ένα 90λεπτο) υπάρχουν ορισμένοι πρωταγωνιστές που κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Βάζουν καύσιμο στην μηχανή… Πέραν από την τριάδα Μουγκέ, Σινχ και Γιόβετιτς, η άμυνα ήταν άριστη.
Ο Γκόμες συγκλονιστικός, έμοιαζε απροσπέλαστος και πανέτοιμος να καθαρίσει κάθε κίνδυνο, με τους Νεοφύτου και Αντωνίου να το πλαισιώνουν με εξίσου «γεμάτες» εμφανίσεις. Συνεπώς, τίποτα δεν έτυχε αλλά… πέτυχε!
